روزنامه همشهرى: بسیاری از ما زمانی كه دچار یك بحران روحی مثل اضطراب یا افسردگی یا خشم می شویم، برای جبران این حالات ممكن است دست به رفتارهای مختلف بزنیم. پرخوری و حمله كردن به غذاها، یكی از همین رفتارهاست. این پرخوری تا حدی است كه فرد را به سوی شرایط نامساعد وزن و از بین رفتن حالت ایده آل اندام می برد. پرخوری این افراد ممكن است تا حدی باشد كه هر دو ساعت یك بار به سراغ انواع خوراكی ها بروند، خوردن با ولع را در رستوران شروع كنند و سپس با برگشت به خانه آن را ادامه دهند. میل این افراد به غذاهای شیرین و پركالری مثل بستنی و كیك بیشتر است، اما به جای اینكه آنها گرایش خاصی به سوی یك غذای مشخص داشته باشند، عدم تعادل در خوردن در مورد همه غذاها در آنها صدق می كند و فقط شامل غذاهای پرچرب و پركالری نمی شود. البته خوردن بیش از حد این افراد معمولا دور از چشم دیگران و به صورت پنهانی است، زیرا آنها معمولا بعد از خوردن، احساس شرمندگی كرده و درصدد پنهان كردن این رفتار ناپسند خود هستند. خوردن در این افراد تا حد ناراحتی و درد شكم ادامه می یابد. ممكن است فشارهای روانی مانند اضطراب و استرس و خشم با پرخوری به طور موقتی كاهش پیدا كند، اما به طور دائم برطرف نشده و حتی ممكن است روال بدتری به خود بگیرد. بسیاری از این مبتلایان ممكن است برای پیشگیری از اضافه وزن، از شیوه های گوناگونی برای ایجاد استفراغ استفاده كنند، از جمله استفاده از انگشتان یا ابزارهایی برای تحریك گلو و بالا آوردن خوراكی مصرف شده، به طور كلی این افراد در ایجاد استفراغ ماهر بوده و در نتیجه قادر به استفراغ ارادی هستند. بیشتر آنها نیز برای جبران كردن پرخوری خود به مدت یك روز یا بیشتر روزه می گیرند یا به طور افراطی ورزش می كنند.ترس از افزایش وزن و بد ریختی شكل بدن، اعتماد به نفس آنها را نیز كاهش می دهد. برای همین آنها تمایل شدیدی به كاهش وزن خود دارند. ترس از حضور در موقعیت های اجتماعی به علت مورد تمسخر قرار گرفتن دیگران یا ترس از اینكه آنها نتوانند در این موقعیت ها خوردن خود را كنترل كنند، باعث می شود كه آنها در شغل و روابط با اطرافیان دچار پسرفت شوند و در نهایت افسردگی و انزوا در آنها بیشتر شود. یكی از خطرهایی كه این افراد را تهدید می كند، این است كه تقریبا ۳۰ درصد از این مبتلایان، به مواد مخدر و همچنین الكل روی می آورند.عوارض خطرناك این بیماری شامل پارگی های مری، فتق معده و بی نظمی های قلبی است كه البته این عوارض علاوه بر مشكلات روحی و روانی این افراد است. تقریبا ۹۰ درصد زنان و آن هم بیشتر در كشورهای صنعتی به پراشتهایی عصبی دچار می شوند. این بیماری سن شروع ندارد، ولی بیشتر در اواخر نوجوانی و اوایل بزرگسالی دیده می شود. برای كمك به این بیماران، تشویق و حمایت خانواده و اطرافیان برای انتخاب یك رژیم غذایی مطلوب و مناسب و كمك پزشكان با تجویز داروهای مربوط به اشتها و داروهای آرامبخش می تواند مفید و ارزنده باشد. بی اشتهایی عصبی بی اشتهایی یا كم خوری كه بیشترین علت آن ریشه روانی و عصبی دارد، بسیاری از انسان ها را در زمان های مختلف دچار خود می كند.افراد مبتلا به كم خوری عصبی، به خاطر ترس از افزایش وزن و علاوه بر آن، ترس از اینكه مبادا اندامشان از حالت ایده آل خارج شود، از خوردن غذا خودداری می كنند. ممانعت كردن از غذاهای پركالری و حفظ رژیم های سخت غذایی، انجام ورزش های زیاد و سنگین و ... در این افراد همگی به خاطر ترس شدید از چاق شدن است.این افراد ممكن است مدام دست به انجام آزمایش های مختلف و بازبینی قسمت هایی از بدنشان كه به نظر چاق می آید، بزنند. مثلا جلوی آینه مدام اندام خود را بازرسی می كنند و هرچند وقت یك بار از وزنه های اندازه گیری برای بازرسی كردن وزنشان استفاده می كنند. این افكار وسواسی دائما در ذهن این افراد وجود دارد و در واقع آنها وجهه اجتماعی و عزت نفس خود را منوط به شكل و وزن بدنشان می دانند، به طوری كه اگر كوچك ترین افزایشی در وزنشان به وجود بیاید، آن را شكستی غیر قابل جبران در زندگی می دانند.مراجعه مكرر به پزشكان تغذیه و جمع آوری رژیم های مختلف غذایی، حتی اطرافیان و والدین این بیماران را نیز درگیر می كند، به طوری كه بعد از مدتی زندگی كردن با این افراد برای اطرافیان سخت می شود.كم خوری عصبی، فقط یكی از مشكلات افراد مبتلاست. به دنبال این اختلال افسردگی، كناره گیری اجتماعی و انزوا، كاهش علاقه به روابط زناشویی، بی خوابی و انواع اختلالات دیگر این افراد را تهدید می كند. علاوه بر این مشكلات روحی، بیماری های جسمی نیز این افراد را تهدید می كند؛ شكایت های متعددی مثل یبوست، درد شكم، عدم تحمل سرما، خواب آلودگی، فقدان انرژی و ... در بیشتر آنها وجود دارد. علاوه بر اینها فشار خون پایین، خشكی پوست و ایجاد لكه هایی روی نواحی مختلف بدن در این افراد گزارش شده است.قلب این بیماران بعد از مدتی دچار كندكاری شده، روی دست ها وپاهایشان لكه های خون مردگی دیده می شود و به این علت كه آنها برای برگرداندن غذاهایشان استفراغ عمدی می كنند، بعد از مدتی مینای دندان هایشان سائیده می شود، برخی نیز ممكن است پشت دستشان آثار زخم یا پینه ناشی از تماس دندان ها در زمان استفاده از دست برای استفراغ كردن داشته باشند. این بیماری ممكن است در هر سنی بروز كند، ولی بیشتر مبتلایان در مراحل بعد از بلوغ و در سنین جوانی و بزرگسالی هستند. اگر این اختلال در سنین ۱۳ تا ۱۸ سالگی مشاهده شود، راحت تر و بهتر درمان خواهد شد. از میان مبتلایان، ۹۰ درصد آنان را زنان تشكیل می دهند. در جوامع صنعتی افراد بیشتر دچار بی اشتهایی می شوند، زیرا لاغری، جذابیت زنان به حساب می آید. شدت این بیماری گاه ممكن است تا جایی باشد كه فرد نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشد.گرسنگی كشیدن در میان این افراد گاه آنها را حتی به سوی مرگ هم می كشاند. بسیاری از آنها شاید دیگر هیچ وقت اشتهای طبیعی شان به غذا بازنگردد، ولی همانطور كه گفته شد اگر این بیماری زود تشخیص داده شود، با كمك پزشك و اطرافیان می توان از رژیم های سخت این افراد جلوگیری كرد. استفاده از داروهای مختلف مربوط به اشتها و تجویز داروهای آرامبخش توسط پزشك می تواند در مراحل اولیه به این بیماران كمك كند، همچنین تشویق خانواده به اینكه فرد از مقدار غذای كم شروع كرده و سطح رژیم غذایی خود را به حد مطلوبی برساند، همچنین ارائه پاداش از سوی والدین و سایر اطرافیان، از دیگر اقدامات كمك كننده برای این افراد است. عوامل موثر در اختلال رفتاری تغذیه - كمبود اعتماد به نفس - احساس ناتوانی در رویارویی با مشكلات زندگی - احساس افسردگی، اضطراب، خشم یا تنهایی - داشتن روابط پرتنش در زندگی خانوادگی - عدم بیان احساسات - مورد تمسخر قرار گرفتن به خاطر قد یا هیكل -مورد سوءاستفاده جسمی یا جنسی قرار گرفتن در حال یا گذشته اختلالات رفتاری تغذیه بیش از ۷۰ میلیون نفردر دنیا دچار اختلالات رفتاری تغذیه هستند كه از این عده حداقل ۵۰ هزار نفر به دلایل مستقیما ناشی از این بیماری، جان خود را از دست می دهند. این بیماری در زمره اختلالات رفتاری طبقه بندی می شود و یكی از اصلی ترین رفتارهای ایجادكننده آن، رژیم گرفتن قلمداد شده است. رژیم گرفتن فقط مسئله ای برای بزرگسالان نیست. حدود ۸۰ درصد بچه ها تا قبل از كلاس چهارم دبستان حداقل یك بار رژیم گرفته اند.

معرفی این صفحه به دوستان