وي ضمن اشاره به اين مطلب كه اين پروتئين‌ها به لحاظ نزديك بودن به پروتئين‌هاي انساني از ارزش غذايي بالايي برخوردارهستند و قابليت جذب 100 درصدي دربدن را دارند، افزود: در صورتي كه پروتئين‌هاي چسبيده به ظرف در اثر جوشاندن بيشتر استفاده نشده و دور ريخته شوند، 20 تا 25 درصد از ارزش پر وتئيني شير كاهش مي‌يابد از اين رو لازم است تا هنگام گرم كردن شير، آن را به هم بزنيم تا پروتئين‌هاي منعقد شده در آن معلق شوند و به كف يا ديوارهاي ظرف نچسبند، بدين ترتيب ارزش پروتئيني شير حفظ خواهد شد.
دكترنواب‌پور با تاكيد بر استفاده از شيرهاي استريليزه و پاستوريزه و پرهيز ازمصرف شيرهاي خام، افزود: شيرهايي كه در كارخانه‌جات وبه روش‌هاي صنعتي استريليزه و يا پاستوريزه شده‌اند ضمن حفظ ارزش غذايي و حذف كمترين مقدار كلسيم و ويتامين‌هاي موجود در آن، عرضه مي‌شوند كه نيازي به جوشاندن آنها نيست اما در صورتي كه براساس ذائقه افراد مصرف شيرگرم ترجيح داده شود، بايد شيررا با حرارت اندكي كه قابل مصرف باشد، گرم و استفاده كرد.
وي در ادامه جوشاندن 20 دقيقه‌اي شيررا عملي غلط عنوان كرد و اضافه كرد: تنها جوش‌آمدن شيرسلامت آن را تاهيد خواهد نمود و نيازي به جوشانده شدن آن نيست.
دكتر نواب‌پور گرم كردن شير را باعث تغيير و از بين‌رفتن ويتامين‌هاي حساس به حرارت يا محلول در آب موجود در شير ذكر كرد و افزود: ويتامين‌هاي B1 ، B6 ، B12 ، اسيد فوليك و ويتامين C موجود در شير پس از جوشاندن به نسبت بسيار زيادي كاهش ‌مي‌يابد.
وي درپايان درخصوص اطمينان از بريد ن شير(فساد آن) به روش گرم‌كردن توضيح داد و گفت: جهت اطمينان از فساد يا سلامت شير مي‌توان مقدار اندكي از آن را داخل ظرفي جداگانه‌حرارت‌داد درصورت‌بريدن يا نبريدن شير، به‌سلامت يا فساد آن پي‌برده‌شود.دراين‌خصوص بهتر است يك قاشق از شير روي حرارت قرار گرفته و به اين صورت سلامت شير بي‌آنكه آسيبي به تركيبات آن وارد آيد؛ مشخص مي‌شود.