به عنوان مثال کودکان خردسال از اين که ليوان و فنجان مخصوص خودشان را داشته باشند، لذت مي‏برند. آن‏ها از اين که با تزيين قسمتي از نان با مقداري پنير و درست کردن يک شکل خنده دار در آراستن سفره شرکت کنند، سرگرم مي‏ شوند.

به کودکمان اجازه دهيم تا در برنامه ريزي صبحانه کمکمان کند: اگر به کودک خود اجازه دهيد که در تنظيم برنامه هفتگي صبحانه کمک کند و يا اين که هنگام خريدن لوازم صبحانه شما را همراهي کند، با علاقه بيشتري سر ميز صبحانه حاضر خواهد شد.

صبحانه را مختصر کنيم: اگر کودک شما ناهار را به صبحانه ترجيح مي‏دهد، به او يک صبحانه مختصر و يک ناهار مفصل بدهيد. اين برنامه در حالتي که صبحانه انرژي کافي را براي تمام مدت صبح فراهم کرده است و تا هنگام صرف ناهار، کودک از نظر انرژي کمبود ندارد، مشکلي ايجاد نمي کند.

رسم و رسوم کهنه را کنار بگذاريم: اگر کودک شما غذاهاي معمول را نمي خورد، غذاي ديگري را امتحان کنيد. شير براي کودک تهيه کنيد و به او اجازه دهيد که فقط غذاي مايع بخورد. مقداري کره روي قطعات سيب بماليد و يا اين که يک برش پيتزا يا سيب زميني سرخ شده با پنير را با يک ليوان شير به او بدهيد. وقتي کودک از نظر تغذيه‌يي تامين شود، شکل غذاي داده شده چه اهميتي دارد؟

تنوع در نوع غذاهاي کودکمان: غذاهاي جديدي را هرچند وقت يک‌بار به برنامه صبحانه اضافه کنيد تا از يکنواختي جلوگيري شود. اگر کودک ناگهان از خوردن غذايي که قبلا دوست داشت، امتناع مي‏کند، به زور آن را به او ندهيد. براي مدتي آن را کنار بگذاريد و سپس به تدريج و با ظرافت دوباره آن را به برنامه غذايي او اضافه کنيد. براي صبحانه روي غذاهاي مشخصي تعصب نداشته باشيد.

هنگام صرف صبحانه با کودکمان بيشتر دوست باشيم: کودکان خردسال نبايد هنگام صبحانه تنها رها شوند. حتي کودکان بزرگتر نيز دوست دارند، همراهي داشته باشند. اگر نمي توانيد هنگامي که کودک صبحانه مي‏ خورد با او سر سفره بنشينيد، در اتاق بمانيد و به او يک همراه صبحانه خوردن بدهيد تا سر سفره با او بنشيند. معمولا يک عروسک يا حيوان پارچه‏ اي براي اين کار مناسب است؛ ولي حتي وسايل جالبي نظير راديو، تلويزيون يا کتاب مصور نيز ممکن است همين تاثير را داشته باشد.

تشويق کنيد، جايزه بدهيد: يک خوراکي (حتي يک ذرت بو داده) را با کمک کودک خود انتخاب کنيد و سپس آن را به اندازه‌اي مناسب در داخل کيسه ‏هاي پلاستيکي تميز بريزيد. کودک هنگامي جايزه را مي‌برد که تمام غذا با مقدار معيني از آن را که قبلا روي آن توافق شده است، بخورد.

همراه کودک، ساختمان سازي کنيد: در ازاي هر لقمه‏‌اي از صبحانه که کودک شما مي‏خورد، به او يک تکه ساختمان اسباب بازي بدهيد. هنگامي که کودک صبحانه اش را خورد، مي‏تواند از اين تکه ‏ها براي ساختن يک قلعه استفاده کند يا اين که اگر کودک دوست دارد، اجازه دهيد که موقع صرف صبحانه تکه تکه، قلعه را بسازد.

هم غذا، هم نقاشي: به کودک اجازه دهيد هر بار که يک لقمه غذا مي‏خورد، با ماژيک روي يک تکه کاغذ بکشد. او را تشويق کنيد در حالي که غذايش را مي خورد، يک منظره را تمام کند. روي يک تکه کاغذ، منظره خورشيد بکشد و با هر لقمه، يک شعاع نوراني به خورشيد اضافه کنيد. اگر اين عمل را به صورت پيوسته انجام دهيد، مي‏توانيد هر روز شعاع هاي بيشتري را به خورشيد اضافه کنيد و هنگامي که خورشيد بسيار تابان شد، کودک شما يک جايزه مانند رفتن به پارک را خواهد برد.

زمان بگيريد: براي اين که به کودکاني که کند غذا مي‏خورند انگيزه بدهيد، ساعت را روي زماني که کودک بايد صبحانه اش را تمام کند، تنظيم کنيد و او را برانگيزيد که پيش از به صدا درآمدن زنگ، صبحانه اش را تمام کند؛ سپس به تدريج زمان را کوتاهتر کنيد و براي اين منظور هر روز يک تا دو دقيقه زمان را کوتاهتر کنيد تا اين که به يک زمان پذيرفتني براي تمام کردن صبحانه دست پيدا کنيد.

ایسنا