از نظر پزشکی بیمارانی که مقاومت بدن آنها با روزهداری کاهش مییابد و یا روزه گرفتن باعث عود و تشدید بیماری آنها میشود، نباید به هیچ وجه روزه بگیرند.
اینکه چه کسی میتواند روزه بگیرد و چه کسی نمیتواند، فرد باید در این باره با پزشک مشورت کند.
بیماران کلیوی و بخصوص افرادی که کلیه آنها سابقه سنگ سازی دارد، بیماران قلبی و عروقی بخصوص کسانی که دارو مصرف میکنند، دیابتیهایی که وابسته به انسولین هستند، افراد مبتلا به زخم معده و روده، مبتلایان به آسم ریوی و افرادی که دچار حملات صرع میشوند باید از روزه گرفتن منع شوند.
علاوه بر این توصیه میشود زنان باردار و شیرده در صورت اصرار داشتن به روزهداری حتماً با پزشک خود مشورت کنند تا فرزند آنها از این بابت دچار صدمه نشود.
مصرف نان، پنیر، سبزی و مایعات همراه خرما بهترین افطار به شمار میرود.
روزه گرفتن درافرادی که فشار خون بالا یا اختلالات غدد درون ريز دارند، با نظر پزشك مانعی ندارد.
کسانی که مشكلات رواني دارند یا كساني كه داروهاي خوراكي ضد انعقاد را به مدت طولاني مصرف می کنند( به صورت تنها يك بار مصرف شبانه ی دارو) نیز با مشورت پزشك مي توانند روزه بگيرند.
به طور كلي اثرات مفيد روزه داري در برخي از بيماري ها به ويژه فشار خون، چاقي، ديابت و آرتريت به عنوان درمان شناخته شده است و نيز اثرات ضد روماتوئيدي روزه مورد مطالعه و تأیيد قرار گرفته است.
بيماران مبتلا به ديابت غير وابسته به انسولين در صورت كنترل رژيم غذايي با مشاوره و راهنمايي پزشک می توانند روزه بگیرند. در واقع ديابتي هايي كه بیماری آنها فقط با رژيم غذايي كنترل مي شود، مي توانند روزه بگيرند و با كاهش وزن آنها در ماه مبارك ممكن است، ديابت آنها بهبود پيدا كند يا حداقل بهتر شود.
ديابتي هاي وابسته به انسولين نبايد روزه بگيرند، مگر اينکه داروهاي هيپوگليسميك خوراكي را در وعده سحر و افطار مصرف كنند، البته با كنترل كامل قند خون و رژيم غذايي.
بيماراني كه به مدت طولاني همودياليز مي شوند، ممكن است به دليل مصرف غذا در شب غلظت پتاسيم و وزن مايعات در بين دوره دياليز آنها بالا برود.
دكتر عبدالمجيد بحرينيان، روانشناس می گویند:
تحقيقات نشان داده است تحمل كمي فشار رواني براي پيشبرد رفتار، ضروري و بي خطر به نظر مي رسد. اما در عين حال ادامه فشار رواني شديد يا طولاني، داراي اثرات سوء فيزيولوژي و شناختي بر روي انسان هاست؛ به عنوان مثال تحقيقات روي تعدادی از حيوانات آزمايشگاهي نشان داده است که حيواناتی كه به هنگام وارد شدن شوك الكتريكي به آنها، قدرت دفاع از خود را ندارند و ناچار به تحمل ضربه هستند و به عبارتي پناهي براي خود نمي بينند، بيشتر از حيواناتي كه قدرت قطع جريان الكتريسيته و دفاع از خود را دارند، به زخم هاي گوارشي مبتلا مي شوند.
آدم ها هنگام روبرو شدن با فشار رواني به آن دسته از الگوهاي رفتاري روي مي آورند كه پيش از آن برايشان كارآیي داشته باشد و انسان هاي مؤمن كه تكيه گاه اصلي آنان خداست، اين فشار را بهتر تحمل كرده و نه تنها به آن به عنوان امري زودگذر نگاه مي كنند، بلكه بعضاً به تصور اينكه اين فشار مي تواند آزمايشي الهي باشد، ضمن رويا رویي با عامل فشار زا، براي كاهش اثرات سوء آن گام هاي سريع تر به سوي خالق برمي دارند و در جهت مقرب تر شدن به درگاه الهي امتيازات بيشتري كسب مي كنند.
رمضان كه خود سنگر مبارزه با نفس و پليدي هاست، شعله عشق به معبود را در دل بنده روزه دار گرم تر،فروزان تر و سوزاننده تر مي كند و او كه خود را ميهمان خدا مي يابد، ذات باري تعالي را همواره و در همه لحظات شاهد و ناظر اعمال و رفتار خود مي داند و نهايتاً با قلبي آرام و مطمئن و اراده اي استوار عمل كرده و خدا را همواره حامي و يار و ياور خود فرض مي كند و در نتيجه حتی شديدترين تنش ها و فشارهاي رواني در ذهن و روان او كوچك مي نمايد. اگر دستگاه عصبي خود مختاركه كار بسيح بدن را در موقعيت هاي اضطراري به عهده دارد، براي مدت طولاني بي وقفه فعاليت كند، ممكن است فرد را به زخم هاي گوارشي، فشار خون، دردهاي عصبي و بيماري هاي قلبي مبتلا سازد. اما فرد روزه دار كه خود را در دژ رمضان كه ميزبان و فرمانده آن خداست، محصور مي داند، پيامدهاي رفتاري خود را در مقايسه با گروهي كه اعتقادي به اين امر ندارند، قابل كنترل و تعديل يافته تر مي يابد و نه تنها از بيماري ها و اختلالات جسماني كه منشاء رواني دارند، مصون مي ماند بلكه بسياري از مشكلات را در سايه ی صعه ی صدر بر گرفته شده از آرامش رواني و پيوستگي به قدرت خداوند، حل می کند يا بر آنان غلبه مي نمايد.
